Categories
My Poem

صبحِ امید

در گوشهٔ خاک، دانه‌ای خوابیده‌ست
در سینهٔ سنگ، چشمه‌ای جوشیده‌ست

هر کس که امید از دلِ خود برنکند
از پردهٔ شب، صبح برون دیده‌ست

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *